مهارکننده های نقاط بازرسی ایمنی با ایمنی به واسطه ی سلول های تقویت کننده CD8+ Tمسیر درمان سرطان را با تغییرات اساسی مواجه کرده است. تاکنون توزیع سراسری سلول هایCD8+ T(بیومارکری در پاسخ به مهارکننده های نقاط بازرسی ایمنی) به میزان کمی شناخته شده است. در یک تحقیق مسائل ایمنی، دوز تصویربرداری، زمان بندی، فارماکوکینتیک و ایمنی زایی آنتی بادی اختصاصی CD8لیبل شده با زیرکونیوم-89 و ردیاب در تصیویربرداری PET scanبه نام ⁸⁹ZED88082Aدر بیمارانی با تومورهای جامد قبل و حدود 30 روز بعد از درمان با مهارکننده های نقاط بازرسی ایمنی بررسی شدند. در این تحقیق هیچ عارضه جانبی مبتنی بر ردیاب مشاهده نشد. تصویر برداری PET scanبا mg10 آنتی بادی نشاندار ⁸⁹ZED88082Aدر بافت های لنفوئیدی نرمال و بافت های توموری در سرتاسر بدن بین بیماران دو روز قبل از تزریق متفاوت بوده است. ورود به سلول دارو در تومورهای التهابی بیشتر از ایمونوفنوتایپ است. اثر رادیواکتیویته بافت در نواحی که بیان CD8توسط ایمونوهیستوشیمی تأیید شده است، متمرکز می شود. بیمارانی که مجدد تصویر برداری کردند به طور میانگین تفاوتی از نظر ورود عامل های نشاندار شده در مقایسه با کنترل از خود نشان ندادند؛ درحالیکه تومورهای تک تغییرات متفاوتی را مستقل از پاسخ تومور از خود نشان دادند. این داده های تصویری هتروژنیسیتی فراوانی را در توزیع و دینامیک دارویی سلول های CD8+Tدر بیماران را از خود نشان دادند. در نتیجه ⁸⁹ZED88082Aمی تواند دینامیک پیچیده سلول های CD8+Tرا در ارتباط با مهارکننده های نقاط بازرسی ایمنی مشخصه یابی کند و درمان های ایمنوتراپی را بهبود بخشد.

منبع:

https://www.nature.com/articles/s41591-022-02084-8